الا ای آنکه می خندی و شادی
چرا چون همرهت گشته عروسی
به زعم خود عروس در چنگ داری
خبر داری ببردندت اسیری؟!
اگرچه مادرت بر تو کند غش
چو دیدت با لباسای دامادی
اما...
اما
کمی در آیینه بر خود نگا کن
آخه اینم ریخته که داری؟!
دماغت چون قطاپ و کله ات تاس
به قدت گر بنگری هست دیلاق!
سوالم از تو این است ای پسر جان!
به خواستگاری هم که رفتی اما با چه رویی؟
اگر بودم بجای بابای دختر
تو را می دادمت من شل و کوری!
ولی چون مطمئن هستی بر خود
گرفتی دختر و عروسی برپا نمودی 
(از طرف یک پسر مجرد حسود)

نوشته شده در 88/03/13ساعت 3:26 قبل از ظهر توسط فرشاد| |